Bersyukur dgn Ujian dari Tuhan...

Bismillah…

Lama betul x melawat blog nih,,,sejak bukak sem baru,,,sejak jadi ketua kelas,,,pejam celik pejam celik, dah abis dah dua minggu berada di maktab…cepat betol masa berlalu. Dan seiring dgn masa yg beredar, mcm2 yg berlaku…ujian dari Allah datang dan pergi bersama-sama dgn rahmat yg diberi.

Okay. Dalam bnyk2 ujian yg Allah hadirkan ke atas diri yg kerdil dan hina ini, rupa2 nya Allah tak lupa nak berikan ganjaran kpd diri ini. Tgh dok susah hati dgn masalah yg dialami oleh laptop dan pengurusan kedai servis laptop yg mcm hampeh, ditambah dgn kerja2 yg perlu diselesaikan dgn laptop, Allah kurniakan kejayaan yg x pernah saya bayangkan dlm peperiksaan sem lepas…Alhamdulillah…dapat gak merawat keresahan hati nih. Kawan2 saya ada yg naik pointernye dan ada pulak yg kurang bernasib baik. Jadi, seharusnya saya wajib utk bersyukur atas kurniaan Tuhan nih.

Tapi, tak sampai seminggu saya berkongsi cerita gembira nih dgn family dan kawan2, Allah uji saya lagi dgn satu ujian yg hampir membuatkan saya menangis sorang2 tgh malam. Ujian yg saya kira antara yang terberat pernah Allah berikan atas diri saya. Melibatkan kepercayaan seorang kawan ke atas diri kita. Melibatkan amanah yg perlu dijaga dgn sebaik mungkin. Disebabkan ujian ini, saya tak boleh tidur malam walaupun badan nih rasa penat yg amat sgt…walaupun kelopak mata terasa berat. Tp apabila hati ini tidak tenang, gundah gelisah, saya x boleh tidur sampai jam 4 pagi. Sekadar tidur2 ayam utk malam itu.huk3...~__~"

Allah itu maha penyayang. Dia beri kita ujian. Namun dia juga yg berikan kita jalan penyelesaian. Dia hadirkan kawan2 yg setia utk membantu. Setia utk mendengar luahan hati saya. Walaupun x dapat menyelesaikannya, tp saya tetap bersyukur dan lega. Bila saya muhasabah diri balik, saya teringat kata2 nih:

“Allah tak kan uji hamba-hambanya tanpa sebarang sebab. Allah tak kan uji hambanya melebihi keupayaan diri hambanya itu sendiri.”

“Kita patut bersyukur apabila diuji Allah…sebab kita tahu, apabila Allah uji kita, itu tandanya Allah masih lagi mahu memerhatikan kita. Allah tak abaikan kita di dunia ini.”

“Kalau kita fikir kitalah manusia yg paling susah dan paling malang di atas dunia ini, sebenarnya masih ada jutaan lagi manusia di luar sana yg jauh lebih susah dari diri kita.”

Oleh sebab itu, saya yakin dan percaya bahawa semua yg berlaku, pasti ada hikmahnya. Bila teringat kisah ketua usrah saya dahulu yg ditinggalkan bas di RnR sewaktu dalam perjalanan dari perlis ke johor, ia menguatkan diri saya kembali. Kalau dia masih lagi boleh tenang, sabar dan bertawakal kpd Allah, mengapa tidak saya??? Dia ditinggalkan bas seorang diri di RnR dan barang2 miliknya masih lagi berada di atas bas tersebut. Dan dia masih lagi boleh bertenang, dan berkata lebih kurang mcm nih, 

“Insyaallah, kalau ada rezeki ana, x kan ke mana…”

Tersentap bila baca status dia di facebook.  Jadi, kisah senior saya nih sedikit sebanyak menjadi kekuatan utk diri saya sabar menghadapi ujian dari Allah. 

Sebenarnya, apabila manusia itu diuji oleh Allah dgn kesusahan, maka mereka akan lebih dekat dgn Tuhannya berbanding jika mereka diuji dgn kesenangan… =)

TaufiqDesa berkata : terima kasih ya Allah…terima kasih kawan2…

kenduri kawen...

Bismillah…

Musim cuti sekolah cengginih mmg bnyk kenduri kawen. Dan individu yg paling seronok apabila menerima jemputan ke kenduri kawen ada dua golongan. 

Pertama, kanak-kanak sekolah rendah dan kanak-kanak riang tadika. Mereka seronok sbb trend pada hari ini tuan rumah akan menyediakan gula-gula dan jajan khas utk tetamu “kecil”. Namun, yg lagi sadis apabila mak bapak dan abang kakak si adik pun turut diberikan jajan...bukan TELUR…sadiskan??? Sapa nk makan jajan2 tuh melainkan adik2 mereka???? Dan itu bagi mereka yg ber”adik” kecil…bagi yg x ada adik kecil, maka jajan2 itu akan disimpan berzaman-zaman lamanya dlm peti sejuk bergantung kpd jenis jajan. Kalo takat gula2 yg x sedap dan x best, akan diletak dlm balang gula2..kalo yg nmpk mcm sedap akan diletak dlm peti ais utk tahan lama….kot-kot ada yg teringin nk makan seminggu kemudian…he3…namun selalunya, jajan2 nih akan diberikan kpd budak2 yg menjadi anak kpd jiran2 saya. Ibu saya r yg rajin menyedekahkan jajan tersebut…ha3….itu lebih mulia daripada membuang jajan tersebut ke dalam tong sampah. Paling tidak, keluarga saya tidak membazir dan menyelamatkan tuan rumah yg bg jajan tuh drpd dosa membazir. Bagus kan cara nih??? =)

Golongan kedua pulak ialah ibu-ibu yang menjadi suri rumah…tak kisah r part-time(yg bekerja) atau full-time..sbb nya apabila menerima jemputan kawen, mereka secara automatiknya akan mengisytiharkan hari cuti memasak serumah….ade yg cuti separuh hari (tgh hari) dan ada yg cuti full day bergantung kpd jumlah kenduri yg diterima. Pada pemerhatian saya, ibu2 yg menerima jemputan kawen nih seronoknya mcm dapat g honeymoon…walhal p makan je pun…tak tau ape yg mereka rasakan sebenarnya…~__~

Dan pada hari ini, keluarga saya telah menghadiri 3 jemputan kenduri. 2 daripadanya dihadiri oleh kami sekeluarga dan 1 lagi hanya ibu dan ayah saya saja sbb kami 3 beradik lagi dah kekenyangan yg teramat. Dan pada kenduri yg pertama gak, ada satu peristiwa yg berlaku yg menyebabkan saya nk riak sedikit….hehehehehe….

Almaklumlah, bila ibu2 membawa anak2 mereka ke kenduri kawen, pasti akan ditegur oleh kawan2 mereka. Soalan lazimnya,

“Nih anak ke???” – Gila punya soalan..dah nmpk muda dari maknya mmg r anak…x kan anak ikan kot…

“Mana yg sulung?”

“Ni yang kecik kan?”

“Wah…dah besar anak-anaknya…belajar kat mana sekarang?”

Itu sume adalah bentuk2 soalan yg akan diajukan di kenduri kawen…

Dan tadi, ibu saya diajukan soalan oleh kawannya,

“Yang ini yang last kan?” sambil jari menudingkan jari ke arah saya…adik saya dok sebelah abang saya yg dok sebelah kanan ibu saya dan saya dok sebelah ibu kiri saya. (pikay r sendiri cmne nk pahamkan…)

Hahahahahaa…nampak sangat saya nih awet muda…x macam adik saya…awet TUA!!! Kah3….ini bukan soalan pertama yg diajukan kpd saya…tapi ade r dekat 5-6 kali…(riak sikit2 ja…)=D

TaufiqDesa berkata : parents saya kata nk adakan kenduri kawen yg simple je utk anak2 nya…dengar citer mcm kenduri kesyukuran ja…=)

hohohohoiiii!!!

Bismillah…

Fuhhhhhh,,,lama x membebel kat sini…Bukan malas..bukan x dak masa…tak tau nak habaq lagu mana (try cakap utara sikit)…keh3..senang citer x dak mood mahu menulis. Rasenyer bercerita gune mulut lagi mudah sbb x dak r penat tangan nih nk tekan keyboard…=)

Walaubagaimanapun, Alhamdulillah, segala puji bagi Allah Tuhan sekalian alam, tamat sudah mengaji kitab “iqra’” jilid 3…2 minggu lagi dah boleh mengaji iqra’ jilid 4…he3…harap2 ade r peningkatan dlm exam sem lepas…insyaallah…(sangka baik dgn Allah itu perlu!)

Sem 3….banyak benda yg berlaku…dari awal tahun sampai la ke cuti sem nih. Kisah dgn kawan2, kisah dgn lecturer,,,semua tuh menjadi iktibar buat diri sendiri supaya mampu utk menjadi lebih baik. Okay.

Azam untuk sem depan…(orang lain pasang azam setahun sekali)…mahu bersara dari segala macam benda yg melibatkan mulut…maksudnya, yg kena bercakap dpn khalayak ramai…debat dan m.c…bukan m.c cuti sakit derrr…mister chairman a.k.a pengerusi majlis…cemuih dah saya rase orang2 di maktab tgk muka dan dengar suara saya. Lebih banyak kritikan daripada pujian. (rasenyer). Apa2 pun, saya nk bersara bukan sbb takut kene kritik lagi,,,tapi sbb nak bagi peluang kat kawan2 dan adik2 junior yg mengidam atau teringin nak merasa/mencuba jadi m.c…semua orang berhak untuk mendapat peluang kan??? Baik atau tidak itu hal kedua. Yang penting pernah mencuba dan belajar. plus, benda2 nih sume agak meletihkan. saya teringin gak nak buat benda2 yg x pernah/jarang dibuat.... Debat pulak….hurmmmm,,bnyk isu yg timbul. Melibatkan pensyarah. Maka dgn itu, supaya x sesak otak nih dgn masalah2 yg pelbagai, lebih baik undur diri. Saya ni pun bukan r pandai sgt debat2 nih. Rasa nak demam kalo berdebat. Dia punya penangan boleh buat x lena tido seminggu sebelum lawan. X mau dah rasa mcm tuh…seksa batin wohhh…=(

Cerita pasai cuti pulak.

Ada seorang sahabat cerita kat saya cuti beliau kali ini buhsan nk mampos…sampaikan tgk tv yg ade astro pun dia buleh kata bosan. Tak ke pelik namanye….kufur nikmat betol. Agak2 nye kalo umah dia tak dak astro mcm saya nih mahu minum air sabun dlm jamban gamaknyer…keh3…(jangan marah r kawan)…bukan ape…saya yg x dak astro pun boleh rasa heaven dok kat umah. Sampaikan nak keluar rumah utk renew roadtax kete pun rasa malas yg teramat sangat. tapi disebabkan x mau kena sumpah jadi tv plasma 40 inci oleh ayahanda,,,maka saya pun menggagahkan diri ini yg sememangnya kurang gagah sedikit daripada superman utk naik motor p JPJ...paling2 dapat r belajar cara nk renew roadtax... Jadi, saya mmg pelik dan musykil kenapa sahabat saya ada kisah sedemikian rupa. Kesian gak kat dia…sabor je r kawan…=)

Sejujurnya, cerita2 kat tv skang nih mmg cam haremmmm. sampaikan tahap kehareman nya membuatkan saya lebih rela layan cerita2 korea dlm hardisk. kartun2 kat tv pun dah mcm ape ntah...dah x semenarik zaman kanak2 ribena dulu. kalo dulu ada citer dragonball, dr. slump kid, sailormoon, digimon, pokemon...best r gak...nih tayang pokemon waktu maghrib...mcm mane nk tgk???Mujur ada gak tv 8 tayang citer korea petang2…boleh ubat kekeciwaan nih…layan citer korea bersama bunda tersayang mmg best! he3…ada cerita Filipina kat tv 3…pun best gak…tapi….cerita2 indon mcm “puteri yg ditukar” yg ntah bila nak bertukar dan “kisah dongeng” yg layaknya ditayangkan di tadika2 kat Malaysia,,, tolong r jgn tengok….usah r buang masa tengok sampah2 tuh…membuang masa rakyat Malaysia yg berharga….tak tau la kalo ade yg berminat dgn cerita2 tuh…hadoiiii…

Orait…nih saya nk share sikit cerita2 korea yg wajar ditonton sebagai tayangan lewat malam sbg bed-time k-drama…(k for korea..mcm k-pop r…)

Dong Yi - skang tgh tayang kat tv 8...tapi sbb ibu saya x sabar nk tau ending citer nih, maka kami berdua pun tengok r secara on9 kat tenet...

Sungkyunkwan Scandal - 8/10

Scent of A Woman - otw nak khatam!

Runningman - Selingan di kala bosan yg amat mujarab!

 TaufiqDesa berkata : berhibur-berhibur gak..yg "wajib" jangan lupa! Selamat bercuti!!!

Pengalaman Berasaskan Sekolah 3 - Siri 3

Bismillah…

Alhamdulillah…berjaya menamatkan minggu yang penuh dgn aktiviti keduniaan…dipaksa dan terpaksa menjadi m.c utk sebuah program yg tidak formal. Itu di luar kemampuan diri saya. Akhirnya, memang berlaku kesilapan sewaktu mula2 lagi program itu berlangsung. Sbb kepala lutuit saya ketaq baq hang!!! Mau x ketaq, kalau audiens duduk lima langkah dari kita…dan audiens tuh pulak pensyarah2 kita….fuhhhhhh..mujur x pitam kat situ…apa2 pun itu mungkin yg kedua dan yang terakhir dlm hidup nih. Dan yg lebih mengejutkan saya, apabila bukak f.b lpas program tuh, ada r “kanak-kanak” ribena yg memanggil saya dgn panggilan ALLY ISKANDAR!!!! Kah3….saya gelak sakan dpn laptop bila baca natang tuh….x perlu kot nk samakan saya dgn beliau…tgk rupa ja dh jauh beza…kat mana yg sama pun saya x tau…kena tanya dgn “kanak-kanak” tuh….=)

Okay. Back to our story…nih x abes lg citer pasai pbs…

Hari ketiga.

Disebabkan semalamnya saya diamanahkan utk menjadi jurulatih pasukan bola sepak sekolah, maka malam semalam saya telah menggoogle dan meng”UTUBE” sorang2 diri dalam bilik. Terpaksa tgk video orang sepak bola, orang training main bola sepak dan skil2 yg perlu dipelajari. Punya r pening tgk video tuh. Pastuh bila baca pasai peraturan dlm bola sepak, lagi r pening…offside, faul, penalty, free kick…ape kejadah sume tuh???? Apa beza free kick dgn penalty???ape beza corner kick pulak???sbb apa jdik cmtuh sume??? Haaaaaaaa…mlm tuh mmg rase nk teriak…nak call kawan2 rase segan nak mampus…jadi, buat2 paham ja r…lg pun budak2 tuh bukan tau pun sume nih…he3…

Jadi, pagi tuh saya cadang nk pergi awal. Tapi sbb tunggu ibu saya siapkan sarapan saya, maka saya pergi agak lewat gak…dh lepas 7.20 pagi baru saya sampai…lewat dlm 3-4 minit kot…mujur pagar sekolah x tutup lagi…kalo x, dah sah kantoi mai lewat dgn guru besar…x ke naye kalo kantoi waktu pbs…tuh belum mengajar lagi…he3….selamat…selamat…

Lepas sign buku kedatangan, terus masuk bilik guru. Jumpa Liyana yg dah sampai seawal 7 pagi! Mmg bagus betul budak sorang nih…sembang2 dgn dia sekejap sbelum loceng 7.40 pagi berbunyi. Bila dh bunyi, baru nk keluar pintu bilik guru, saya dh diserbu dgn  budak2 bola…haiyooohhhh!!!! Diorg teruja nk main bola sepak lagi!!!

Saya baru bercadang nk pergi setting padang tuh jadik mcm padang bola sebelum panggil mereka semua. X sempat nk keluar bilik guru dh kena serbu. Mereka tanya kat saya,

“Cikgu, boleh pergi padang sekarang tak???”

“Cikgu, hari ni kita ada main bola lagi x?”

“Cikgu, hari nih kita nak belajar apa?”

Haiyoohhh…excited sungguh mereka. Tapi kenapa saya x rasa excited pun…saya rasa takut dan cuak…x tau kenapa…

Pastuh, saya suruh beberapa orang murid tuh ikut saya ke stor sukan…nak ambik kon-kon yang besar, bola sepak, dan kon kecik… saya panggil 4 orang ja kot…yg lain saya suruh tunggu kat padang…malangnya, semua ikut saya ke stor sukan…dh jdik mcm mak ayam yg bawak anak-anak ayam…(bukan mak ayam yg “mak ayam” tuh….jgn pikir bukan2)…

Masa saya setting padang tuh. Saya suh budak2 tuh buat aktiviti memanaskan badan. Mula2 suh lari satu padang, pastuh bila saya dh siap sume, saya ajar mereka main permainan kecil sebelum main bola sepak. Mempraktikkan apa yg diajar oleh pensyarah pj kat maktab nih sebelum bersukan. Hehehehe…

Dan hari tuh, saya mintak diorg tunjukkan kat saya apa yg diorg dh belajar smalam…buat secara game…saya bahagikan kpd 4 pasukan kecil…tgk diorg menggelecek bola, rasa nk gelak atas padang. Tuh tak tgk lagi bila diorg pass bola kat kawan, sepak bola melepasi sasaran….adoyaiiiii…rasa nak terbarai perut nih tgk diorg buat sume tuh…lawak betol…tapi, yg bagusnya, diorg nih mmg dgr cakap. Apa yg saya cakap, sume diorg buat…x dak banyak songeh.

Jadi, hari tuh saya ajar mereka teknik menanduk bola dan shoot..(betul ke ejaan nih?) Punya r takut waktu saya buat demo mula2…takut x jadik! Alhamdulillah….semua menjadi kecuali waktu shoot...mujur hanya ada saya dan budak2 tuh…kalo cikgu koko nye tgk, kompem kena gelak….keh3…

Sesi latihan hari tuh berlangsung dekat 2 jam…tuh pun budak2 tuh nk main lagi…gila sungguh…korang mmg x reti penat ke??? Saya yg x main, tukang tgk ja pun dh rasa penat mcm berlari merentas desa kat maktab arituh…lepas settle sume, saya masuk ke bilik guru. Liyana x dak…p mana pulak dia time tuh…sbb dia x dak, saya pun p r ke toilet…nak cuba guna toilet murid cina…sblum nih mana pernah masuk “melawat”…jadik, sementara ada peluang, saya nk try r…

Baru nk jejak kaki melangkah masuk ke dalam toilet, hidung saya dh menangkap suatu bau yg agak teruk dari bau hancing…kalau kencing x basuh, bau hancing…nih atas lagi dari tuh…saya x tau nk terang mcm mana..tp bau tuh cukup menyeksakan dada dan hidung…terus x jadik masuk…patah balik ke bilik guru dan time tuh terserempak dgn Liyana yg baru balik dari observe cikgu bi mengajar…

“Weyh, ko buat ape???”

“Jalan2…melawat toilet…”

“Pastuh???”

“X jadi nk masuk…bau teruk sangat…”

“Kah3….” (kena gelak dgn dia…)

Dia pun try masuh toilet guru perempuan dan dia kata toilet guru perempuan ok. Mmg r ok…dh nama pun toilet guru…yg saya nih guna toilet murid LELAKI…mmg r beza…

X sampai sejam, saya rasa saya perlu gak masuk toilet tuh sbb saya terminum bnyk air masak akibat keletihan dan kedahagaan semasa training bola sepak pagi tadi…terpaksa pikir 10 kali sblum nk guna toilet tuh…bajet nk serbu toilet guru perempuan..tp kalo terserempak dgn guru besar dlm toilet tuh nanti, x ke naye???? Maka, saya gagahkan diri masuk gak dlm toilet tuh sbb dh tak tahan! Saya tarik nafas dlm2…dan saya tahan semampu mungkin. Masuk2 dlm toilet, tgk sekali pandang, BERSIH! X kotor pun…tp kenapa berbau teruk sangat??? Pikir sendiri r…saya masuk ke dalam jamban yg dikhaskan utk membuang hajat besar. Bila dh katup pintu, saya baru perasan yg dalam jamban tuh x dak kepala paip!!! X dak getah paip ok lagi…nih kepala paip pun x dak…nak basuh cmna???? Patut r toilet tuh berbau “semerbak harum…” hadoiii…dugaan sungguh…bila ditinjau, ada r takungan air dalam baldi kat luar toilet…tuh pun memang betul kat luar…kalo orang lalu lalang, mmg sah nampak. Saya pun amik gayung yg ada kat dlm baldi tuh, tadah air dr kepala paip, bawak masuk dlm jamban tuh…mmg adventure sungguh!

Kemudian saya pergi melawat kantin sekolah…saja nk tgk anak-anak cina makan kat kantin. Kantinnya bersih…x dak lalat atas meja makan…tgk budak2 tuh makan mmg nampak sedap…rasa nak join sekaki wohhh…he3..yg lagi best apabila saya duduk kat sebelah sorang budak nih, dia offer kat saya makan sosej yg dibeli….

“Cikgu, nak satu tak???”

“Errrrrr…x pe…x pe…kamu makan…cikgu baru je makan tadi…”

Baik sungguh murid2 cina…saya x kenal pun mereka, dan mereka pun x kenal saya…tapi memberi layanan sedemikian rupa…sebenarnya, salah satu cabaran mengajar di sini, utk cikgu2 melayu, kami kena bawak bekalan sendiri dari rumah termasuk r air masak…kalo x bawak, alamatnye kene r berpuasa sebentar…

Dan apa yg mengujakan saya, kat kantin tu, di samping makan, budak2 cina tuh jugak turut bawak buku cerita…rupa2 nya, lepas makan kat kantin, mereka akan duduk di sebuah kawasan lapang sebelah kantin, duduk ramai2, dan baca buku cerita tuh…kemudian, bila loceng tamat rehat bunyi, mereka akan beratur ikut kelas dan ada cikgu yg bertugas yg akan kawal aktiviti tuh sume…pas beratur, ketua kelas akan bawak kawan2 sekelas p masuk ke dalam kelas…giler r…mmg bagus budak2 kat situ…

Dan pengalaman tuh saya kongsikan dgn ibu saya kat rumah…dan seperti biasa, kena gelak r…apa lagi…he3…memang berbeza sungguh pengalaman kat sekolah tuh…=D

Bersambung…  

Pengalaman Berasaskan Sekolah 3 - Siri 2

Bismillah…

Setelah saya menyelesaikan masalah esaimen BM yg mmg menyusahkan, maka saya sambung balik kisah pbs yg lepas.

Hari kedua

Disebabkan hari semalam berlalu dgn agak bosan tanpa sebarang aktiviti yg menarik, maka pagi tu saya bangun dgn keadaan x berapa nk bersemangat. Ikut hati mcm x mau p ja sekolah…(he3…dh mcm budak2 pulok) Tapi,mujur ari tu ada aktiviti meng’observe’ sorang cikgu pj mengajar tahun 1. Ade r rase keinginan sikit utk p. Kebetulan cikgu tuh mmg cun dan masih single.

Jadi, kelas bermula 7.40 pagi. Murid2 kena sampai ke kelas sebelum 7.20. Pelik kan? Lagi 20 minit nk buat ape dr 7.20-7.40???? Rupe-rupenye kat sekolah nih 20 minit tuh r masa yg digunakan oleh cikgu2 kat situ utk panggil murid2 yg bermasalah dlm pelajaran dan ajar mereka secara personally dlm bilik guru. Kalau ada students yg akan mewakili sekolah dlm apa2 acara berbentuk akademik, mereka turut dilatih pada waktu tuh mcm kuiz ke, storty telling dsb. 

Students lain yg x terlibat ada dua pilihan. Pertama, buat group study kat dlm kelas dan kedua pergi main bola keranjang utk saja2…Tapi nih utk murid tahap 2 ja…Ofkos la murid tahun 1,2,3 x leh buat benda nih suma…mereka akan pergi ke dalam dewan, duduk kat sana selama 20 minit dan menghafal SIFIR secara berjemaah!!! Mmg terkejut tgk situasi nih. Ingat ke ada perhimpunan mini dlm dewan pagi tuh…Rupanya, bila buat sesi temu bual, itu adalah rutin harian sebelum belajar dalam kelas. Patut r anak2 Cina nih cekang Math.

Apabila loceng utk kelas 7.40 berbunyi, saya pun p r ke padang sekolah. Harus diketahui bahawa sekolah ni hanya ada PADANG. Bukan padang bola, hoki apetah lg rugby. Hanya padang kosong utk murid2 berlari sakan dan hari sukan. Mujur ada garisan utk atlet berlumba lari. Kalo x mmg saya ingat itu hanya kawasan parking kereta apabila ada majlis besar. Waktu saya datang ke padang tuh, cikgu yg saya nk observe tuh on the way bawak budak2 tahun 1 berjalan sambil berbaris ke padang. Lagak budak2 tuh mmg comel! 

Mujur ada yg pandai cakap Melayu. Tp mostly sume x reti cakap melayu. Cakap cina ja tau. Ada sorang ja yg tau cakap bi… Maka bermulalah aktiviti merakam video segala tindak tanduk mereka dan mmg menjadi lumrah kanak-kanak, mereka akan bertukar menjadi jakun apabila melihat kamera. Maka berlakulah aksi yg pelbagai. Yg cikgu tu pulak mmg syok. Cakap full Chinese. Maka terpaksalah berpura-pura paham akan apa yg dia kata sepanjang kelas tuh.

Tiba-tiba, tgh dok asyik merakam video budak2 ber”PJ”, saya telah didatangi oleh guru pen. Koko…

“Cikgu taufiq, boleh tak kalau saya nk minta tolong dari cikgu?”

Dgn perasaan curiga saya pun jawab,

“Kalau saya mampu tolong, saya kompem tolong cikgu…apedia?”

“Mcm nih cikgu, tadi guru besar panggil saya dan dah bincang dgn saya. Dia minta tolong cikgu utk ajar budak2 sekolah nih berlatih main bola utk pesta bola sepak sabtu nih…Cikgu ingat tak semalam dia ada cakap pasal bola sepak tu?”

Waktu tuh mmg jantung nih rasa nk luruh. Muka kalo ditoreh dgn kuku Pontianak kompem koyak tanpa darah.

“Ooooo…saya ingat…tapiiii….”

“Cikgu amik kos pj kan??? Mesti pandai main bola….”

“Haah…tapi saya x berapa pandai main bola…”(time tuh kalo saya nk cakap yg saya x reti main bola, kompem2 akan memalukan diri sendiri, pensyarah pj kat maktab dan maktab nih sekali..)

“Ishhh…x kan cikgu pj x reti main…cikgu x payah rendah diri dgn saya…X pe cikgu…cikgu Cuma ajar mereka cara sepak yg betul dan peraturan saja. Sbb mereka LANGSUNG x pernah sepak bola selama belajar kat sini. Mereka main bola keranjang, badminton dan ping pong saja…boleh ye cikgu?”

Disebabkan keperluan utk menjaga nama baik pensyarah pj kat maktab nih, maka saya pun kata, “Boleh r cikgu…Bila nk start latihan?” (saya sepak bola pun x betul, nih nk ajar budak sepak betul…haiyohhh)

“lepas nih cikgu. Saya dh panggil budak. Sekejap lagi mereka datang ke padang. Cikgu tunggu kat sini saja. Mereka akan bawak bola ke sini.”

Dgr ayat tuh mmg terasa nk pitam! Ingat ke start esok pagi atau petang sat g lepas waktu sekolah. Paling2, sempat r gak nk menGOOGLE ke mengUTUBE ke pasal teknik sepak bola dan segala bagai. Nih mmg x sempat nk buat apa. Hanya terkedu dan berdiri kat padang sambil mengerah otak utk ingat balik apa yg dh diajar waktu pj sem 3 dulu dan waktu gerko bola sepak sem lepas. Perah punya perah ada r sikit yg saya ingat sbb x amalkan dgn bermain bola. Hatta nak main game bola kat dlm p.s pun x hengen. Tapi, sbb saya takut buat ajaran sesat, saya try call Hafizi (classmate yg agak terror main bola)…mujur dia angkat phone. Saya tanya r apa2 yg patut utk mengurangkan kekusutan dlm kepala sementara menunggu budak2 tuh datang. Dan bila saya abes call, budak2 tuh dah main bola!!! Haiyoh….teruk!

Dgn x dak wisel, saya terpaksa teriak utk memberi arahan kepada mereka yg dh jauh berlari dgn bola. Dah kumpul budak2, saya mulakan dgn sesi perkenalan diri. Sampai ke hari last, saya masih x ingat semua nama budak2 tuh. Ramai kot….dan nama anak-anak cina nih mmg susah sikit nk sebut. Apetah lagi nk ingat. Mcm dah kene blacklist ja dgn memori otak. Hehehehehehe….Kalo yg nama mcm omputeh tuh senang r nk ingat…

Dah berkenalan dgn diorg sume, baru r saya mulakan sesi COACHING. Hari tu saya hanya buat sesi latihan menggelecek bola dan menyepak bola guna kawasan dalam kaki. Itu saja selama hampir 2 jam! Dan anda sendiri boleh bayangkan keadaan murid2 cina bermain bola...mcm2 keadaan yg melawakkan telah berlaku...Adoiii...penat gelak gak aritu...

Balik ke bilik guru, saya cerita semua benda kat yen…dia hanya gelak dgr cerita saya. Adoiiii…Saya mmg keletihan hari tu. Balik rumah rasa nk tido. Tido sekejap sebelum pergi ke sekolah ibu saya utk tolong melatih pasukan forum sekolah yg akan bertanding sabtu tuh jugak. Sama dgn budak2 bola. Dan malamnya, saya ceritakan apa yg berlaku kpd ibu saya. Mmg kena gelak r jugak sbb dia pun tau saya nih mane reti main bola….dan hari tu berakhir dgn saya masuk tido awal. Sebelum pukul 11 malam selepas tgk utube pasal skil sepak bola dsb…

Bersambung…