kenangan...

Bismillah.

School Based Experience (SBE) 2011.

SBE kali nih mmg syok drpd sem lepas. sampaikan saya sendiri rase nak nanges bila tiba hari last day. lg2 bila nak ucap terima kasih dan minta maaf kat cikgu2 yg pernah mengajar saya dulu. satu perasaan yg x pernah saya rase waktu first time buat SBE dulu. mungkin sbb dulu saya buat kat sekolah yg saya sendiri x nak berapa kenal cikgu2 dan murid2 nya.(walaupun ade beberapa cikgu yg kenal saya sbb ibu saya). dan perasaannya mmg berbeza waktu buat dkt sekolah sendiri. 

first day masuk sekolah tuh, rase mcm nak tercabut jantung nih. nk jejak kaki naik tangga ke pejabat pun dh rase seram sejuk. takut nk jumpe cikgu2 yg masih ada kat sekolah tuh. sbb perasaan takut tuh jugak r yg menyebabkan saya x boleh tido malam tuh. dan dsbbkan itu, saya bangun awal pada pagi isnin tuh utk get ready ke sekolah sbb x boleh nak tido dah!!! perghhhhh...naseb bermula dgn agak baik apabila turun drpd motor, terjumpa seorang cikgu yg pernah mengajar saya (dulu) dan dia melintas tepi saya. dia x kenal saya. alhamdulillah! satu kelegaan. Buktinya, disebabkan saya nih bertamadun, saya pun bersalam r dgn dia. Dan dia x kata apa-apa pun. Hanya senyuman yg terukir di bibir beliau berserta jawapan salam. Nampak sgt dah "lost memory".hehehehe...naik ke pejabat, jumpe p.k, jmpe g.b....semua muka baru. sampai r jumpe dgn mentor sendiri, barulah diri ini dikenali.

Selesai esmbly pagi tuh, saya bergerak ke bilik guru dgn mentor...konon-konon nak tgk tempat menginap. best woh! ade pendingin hawa yg berfungsi dgn baik, meja guru yg x bnyk sbb cikgunye pun x ramai dan yg paling penting, first day tuh dh ade jamuan cikgu2 dlm bilik guru. Malangnya, tempat duduk saya adalah di tgh2 bilik guru, bersebelahan dgn meja jamuan. dh mcm jd haiwan dlm zoo. jd perhatian semua. hailaaaaa...segan! 

Setelah 8 tahun x pernah jejak, akhirnya dapat gak jejak kembali ke situ...sbg bakal guru....haaaaaaaaa...dan utk latihan sebelum bergelar guru yang sah, saya telah "dilatih" pagi2 utk buat dosa kering...mengumpat dgn cikgu2 kat situ....hahahaha...mmg best! (I love dat) sembang2 kosong...saja...buang masa....kah3....drpd citer mcm mana saya boleh jd kurus (waktu skolah rendah dulu cikgu2 kata saya chubby...phewittttt!), mcm mana boleh masuk maktab, sampai r pasal kereta yg diorg nak beli! tuh pun saya terpaksa join sekaki...(sampai satu ketika saya rase mereka nih amat hebat dlm bercakap sbb x nmpk tanda2 keletihan)

x sampai separuh hari dok dalam bilik guru tuh, tiba2 dtg seorang cikgu cina...muka cina. rupe2 nya dia nih orang Australia. muda belia. bergetah. he3... hasil temu bual dgn cikgu2 kat situ, saya berjaya mendptkan maklumat tntg dia nih. rupe2 nyer, parent dia org malaysia yg berhijrah ke sana dulu. dia nih langsung x boleh ckp melayu. dan  tugas dia adalah utk observe cikgu2 bi ngajor selama 3 tahun. duduk dgn tunang (cikgu2 ckp dia x bertunang pun. tp sbb x nak jd buah mulut org kat sini, dia ckp r tunang dia...panjang kisahnya). gaji RM 12,000 sebulan (bukan satu tahun), ada elaun, rumah disediakan dan kereta juga disediakan. datang sini hanya bawa badan. baju boleh beli kat sini dgn gaji sedemikian rupa. yg untungnya, meja dia sebelah meja saya.(ok..meja saya meja makan yg panjang. meja dia, mmg meja guru)

Tgh dok asyik facebooking dlm bilik guru :

"Hi....good morning! are u a new teacher?"

Agak terkesima sebentar....pertama sbb x paham apa yg dia ckp...(style omputeh kot...mcm harry potter ckp dlm movie) 

second sbb dia cun! kah3...

dgn mggunakan vocabulary yg ada dlm otak nih, jawab r sapaan dia. pastuh terus sembang dgn dia pulak. nak jd cerita, cikgu2 bi kat sekolah tuh punyer r menyampah dgn dia nih....sbb mereka akan diobserve oleh cikgu cina nih. bayangkan, dh dkt 20 tahun mengajar, tetiba nk kena diobserve balik selama 4 kali sebulan utk tempoh  3 tahun! kalau saya pun sakit jiwa gak cmtuh. sbb tuh r saya perasan drpd kami sedap2 bersembang, bila dia datang, semua terus senyap. saya pun pelik gak pada awalnya. ingat ke sbb amenda. rupa2 nya, nk tunjuk tanda x suka kat dia. (sian gak kat dia.)

Nak dipendekkan cerita (sbb malas dh nk taip), saya sempat mengajar (relief) beberapa kelas. tahun 1, 3 dan 5. first time mngajar, mmg agak gemuruh. tp alhamdulillah. dapat mengawal kelas dgn cukup baik. dan yg paling seronok bila saya dpt menjalinkan hbgn yg baik dgn murid2 kat sana. 

Saya sempat gak masuk ke kelas pemulihan. tgk budak2 kat sana ambil ujian pemulihan. x ramai pun. 7 orang ja. 6 lelaki, seorang perempuan. yg permpuan tuh dh tahun 5. tp masih lg x berapa pandai nak menulis. Kesian yg teramat sgt. Waktu saya tgk dia menulis jawapan ujian tuh, rase nak nanges. Saya terfikir, kenapa dan mcm mana mereka2 nih masih lg x boleh menulis dan mengeja. Pastuh, tgk budak2 laki nya pulak...Masya Allah...mcm2 cerita yg dikhabarkan drpd cikgu pemulihan tuh kat saya. drpd seorang kpd seorang. baru saya tahu kisah hidup mereka semua. ada seorang budak yg saya rase sedih r jugak bila dgr cerita dia. budak nih tahun 3. asalnya bersekolah kat sekolah rendah islam kat bandar manjung. sekolah swasta. (mcm anak orang kaya).  Tapi, ayah dia terpaksa berhentikan dia dr sekolah tuh sbb majoriti yg sekolah tuh pandai2...Hal ini demikian kerana, budak tuh nk menulis pun x reti2 lg walaupun dah tahun 3. Then, ayah dia cuba tukarkan dia ke sekolah kebangsaan biasa kat bandar manjung gak. Malang gak nasib dia, bila sekolah tuh x mau terima dia.(Yang ayah dia nih pun satu hal gak. Dah tau anaknya tuh x berapa genius, jgn r gatal2 p daftar kat sekolah tuh.haiyoooh) Based on pengalaman saya bila buat SBE kat sekolah tuh dulu, saya pernah dimaklumkan bahawa, sekolah tuh x kan terima budak2 baru dah sbb muridnya dh terlampau ramai, kecuali kalau deme tuh pandai dan melepasi ujian yg ade kat sekolah tuh. So, akhirnya ayah dia terpaksa hantar dia sekolah kat sekolah mad saman nih. Kat sekolah nih, dia masuk ke kelas pemulihan lepas cikgu bm dia dpt taw yg dia nih perlukan bantuan. Dan di sini lah saya jumpa dgn dia.  Dgn dia nih pun saya rase kesian gak bila dia x boleh nak mengeja perkataan2 yg bg saya cukup senang. Bukan sbb saya dh besar. Tapi saya membayangkan, waktu saya sebaya dgn dia dulu, saya x dek r masalah utk mengeja perkataan2 mcm tuh. Bkn nak riak atau membangga diri. Cuma saya rase sedih bila tgk keadaan dia dan kawan2 dia. Bila saya tolong diorg jawab ujian tuh, diorg seronok. Saya pun tumpang seronok r gak. Saya cuba bantu mereka selagi tidak memberikan jawapan sebenar. Hanya memberikan klu dan bayangan sahaja. Itu pun masih lg ada soalan yg gagal dijawab dgn betul. (patut r kena masuk kelas pemulihan)

Lepas drpd kelas tuh, saya dgn budak2 pemulihan tuh jd kamceng. Mereka hormat saya sbg seorang guru dan kadang2 mereka menganggap saya seperti abg mereka sendiri. Kadang2 mereka x panggil saya cikgu, tp dipanggil abang. Saya x kisah. Asalkan saya dan mereka selesa. 

Pada hari terakhir kat sekolah tuh, ada sambutan hari raya dan kemerdekaan. Budak2 tuh suma bawak kuih raya. Diorg berebut-rebut  mintak saya rase kuih raya yg diorg bawak. Dan bila saya makan, diorg paksa menghabiskan semua kuih yg diorg bawak! Mak aihhh....rase nk muntah bila makan tepung yg teramatlah banyak...tp disbbkan keberiaan mereka tuh utk suruh saya makan, maka saya pun makan r sampai habes.(hanya Tuhan yg tahu keadaan perut dan tekak saya waktu tuh). Mujur tidak kecirit-biritan selepas itu.

Waktu nak bawak budak2 nih masuk ke dewan utk acara sambutan kemerdekaan dan hari raya, tiba2 sorang budak yg saya cerita tadi, peluk saya kuat2...dia kata...

"cikgu...alif sayang kat cikgu..."

walaweyhhh. tersentuh r hati nih dgr budak2 ckp mcm tuh. saya kira  itu merupakan luahan ikhlas drpd hati dia. ok. saya rasa seronok bila drg ayat tuh. murid pertama yg meluahkan ayat sedemikian rupa.(harap2 bukan r yg terakhir). Walaupun dia x bg saya hadiah seperti mana yg kawan2 saya dapat, walaupun dia x puji saya hensem atau kacak seperti mana rumate saya dipuji oleh budak2 kat tempat dia, tp bg saya itulah hadiah yg paling bermakna...(tiba-tiba terasa nak tukar course pemulihan bm).

Meng'obeserve' mentor saya mengajar di makmal komputer

kelas tahun 1 utk LINUS. budak perempuan yg kat tengah2 tu pun ada kisah hidup yg menyedihkan

mak cik kerani yg amat rajin bersembang dgn saya di bilik guru.(hari-hari). asal masuk bilik guru je beliau akan menyebut :
"Topikkkkk...ooooo Topikkk..."

cikgu-cikgu saya dulu, kini dan selamanya...

geng "musyawwarah" di bilik guru. TERBAEK!!!

ok. ini r budak yg bernama Alif.

inilah cikgu dr Australia tuh. nama dia Ms. Candice.

suasana ujian budak2 pemulihan

TaufiqDesa berkata : terasa seperti nk posting ke sini kembali...

late nite movie...

Bismillah.

Semalam, ada miss called dr seorang kawan.2 kali. kemudian dia mesej 6 kali. mesej yg sama. pukul 9.45 malam. 

"aku kat hosp. manjung..."

ingat ke dia yg masuk hospital...rupe2 nya atuk dia. 

status : tenat.

then, dia call.

"weyh, temankan aku jalan2 jap sebelum shif aku jaga tok aku..."

"shif ko pukul berape?"

"pukul 3" (pagi)

"owh...lambat lg...ko nk p mane???"

"aku ingat nk tgk wayang...tp x best r tgk sengsorang..eh, manjung ade cinema ke???"

cehhh...soalan tuh mmg memandang rendah kat manjung...

akhirnya, lepas dpt permission drpd "mem besar" (bos besar dh tidor awal), saya pun kuar r dgn dia sekitar pukul 10.45. destinasinya, satu ja. p wayang. dan cerita yg dipilih citer omputeh. x rugi r tgk. berbaloi gak. first time tgk movie lewat malam. abes pukul 1 pagi woooo...pastuh, abes takut nk tido akibat tgk citer td. dlm pukul 3 pagi, kawan saya terpaksa p hospital. shif dia dh sampai. ingat ke nak ikut sekali. temankan kawan. tp dia x bg. rase bersalah katanye. ok. saye x kisah sbb waktu tuh mmg saya mengantuk pun...hehehehehe..tp betol. saya dh kata kat dia yg saya nk ikut berbelas-belas kali. dh dia x bg. x kan nk ikot gak..lgpun, waktu pagi2 bute cmtuh, bkn senang org luar nk masuk wad...bnyk prosedur. so, drpd timbul masalah, baik jgn cari masalah walaupun plan asal mmg terbaek. last2, saya teman sampai ke pintu pagar je r...then, sambung tidor...ngantuk kot...teeeeeheeeeeeee...

taufiqdesa berkata : semoga doa kau diterima wahai kawan...

                            : selamat ber"SBE"...

Get away from my life!!!

Aku rase dh cukup r idop dgn kau utk satu tempoh masa yg agak panjang. seksa yg x seksi! aku x mintak pun utk kau wujud dlm hidup aku selama nih..tetiba je muncul dr mane ntah. haiiishhh...ujian dari Tuhan agaknya utk test kesabaran aku. so, bila aku dh buat gaya halau, asal r x paham2 lg utk berambus dr hidup aku???  come on r...mcm2 aku dh buat. tp kau respons mcm hareeemm...arghhhh...sakit jiwa gak r aku menahan seksa nih...aku rase kau mmg makhluk yg x reti bersyukur. kufur nikmat barangkali.asyik menyusahkan hidop org. arggghhhh!!!! mmg x tahan dh nih...sabor pun ade limit gak. tuh yg aku sengkang mata utk post natang nih...

p/s: mode : marah. rase nk main bunga api!!!

    : dun worry. aku marah sekejap jaa...

dear kak long...

Bismillah.

seperti yg telah dijanjikan, post kali nih adalah spesial utk kak long baca dan TENGOK....jgn nanges dh r kat sane k...mmmuuuuahahahahahaha...

Menu di pagi raya :

sambal goreng

ketupat segera...dh x maen ketupat daun kelapa...daun kelapa naik harga

mujur x de lemang segera... yg ni dibeli ditepi jalan

rendang daging kambing. ayah skang dh jd jutawan. tak maen dh lembu2 nih...

kuah kacang berintikan sotong liat. yg allergic x leh makan.

bugerdale handmade by bgcik. tukang gentel je r. yg goreng benda nih ibu gak

kuih raya, kak long toksah rase sedih r sbb tahun nih semua kuih kat rumah dibuat oleh mak cik TESCO dan pak cik GIANT. cuma satu jenis je yg ibu buat sendiri sbb teringin nak makan....haaaaaa...tu kena teka larh sendiri... malam td, ktorg semua termasuk fauzan dan adik2 nya main mercun sbb x de benda nak buat. walaupun bgcik amat2 angker kpd insan2 cilakak yg gemar bermain mercun di waktu malam, tp malam td rase seronok pulak dpt main natang tuh....hehehehehe...sbb x de orang kat area rumah kita, so kami semua pun main r sepuas hati mcm taman perumahan nih keluarga kita yg punya...kah3...bila dh abes mercun tuh, baru r masuk tgk tv pulak....

ok. tu ja yg nk diceritakan kat kak long. bgcik ada amik gambar raya family kita. tp tgh tunggu nk upload ke f.b. dh upload t bgcik gtaw k....

***********************************************

tetamu pertama yg datang beraya ke rumah saya semalam ialah kawan2 lama dari semesti. x ramai pun. kawan dan kawan. dua orang ja. tp best! dpt sembang dan makan2 dan jalan2 sekitar manjung. hari nih diorg nak dtg lg. nk ajak tgk wayang, main boling dan jalan2 lagi. ini je r aktiviti bersama rakan yg dpt dilakukan sebelum pulang ke maktab. 

sekian.

p/s : ada orang dh buat salah, tp x reti2 nak mintak maaf di hari raya nih...bikin panas!!!
   : kak long, sorry pasal baju raya tuh. bgcik dh berusaha semampu yg mungkin, tp Allah x mengizinkan...la tahzan r....hehehehe...=D

Malam Ini...

Bismillah...

lame x update blog. sibuk sgt kot ditambah dgn perasaan M to the A to the L to the A to the S! Btw, Alhamdulillah. selamat gak menghabiskan bulan ramadhan dgn jayanya. tp agak musykil kenapa malaysia puasa 29 hari ja...negara laen elok ja buat 30 hari dan x raye lg esok...agaknya, kalo bab-bab raya nih cepat ja org kat sini nampak anak bulan walaupun bulan selalu x kelihatan dek kerana hujan. (saje buat2 nampak). x pe.dosa tuh mereka yg memegang MOHOR yg akan tanggung kalo x cukup hari. huhhh. 

bila dh abis berbuka td, tetiba teringat aktiviti yg saya buat pada malam raya tahun lepas. rase mcm baru sgt berlaku benda tuh dan saya betul2 ingat apa yg saya buat. malam raye tahun lepas, saya sibuk buat esaimen bm. nak siapkan secepat mungkin sbb esok nya lepas solat raya, saya dan family nk gerak ke j.b. balik kampung laaaa...dan akhirnya, esaimen2 saya siap gak mlm tuh. so, saya raya last year dgn perasaan yg amat2 tenang. (tenang kot sbb dh x dek benda nk pikir). tp kini, alamakkk...berbezanya. malam nih, saya baru nak bukak soalan esaimen dan baru buat sikit. SIKIT ja...x banyk pun. maknanya, mmg x siap apa pun.

so, apa yg saya buat selama 3 hari bercuti nih....haaaaaaa...

• sabtu dan ahad : disebabkan penat naik motor x hilang lg, maka saya berehat sepanjang dua hari tuh.
• isnin a.k.a hari nih : tolong ibu dan ayah buat kerja kat rumah sbb anak dara x dak kat rumah nih...kena tunggu next year baru boleh "bersara" dgn rasminya....hahahahaahaaa...

apa yg buat saya bangga/riak/ujub/ takkabur dan yg sama waktu dgnnya, td saya berjaya merepair tangki flush kat jamban dgn sendirinya!!!! waaaahhhhh...riak siot....rasa nk heboh satu dunia....semua nih gara2 apabila saya mengadu kat ibu saya yg tangki flush jamban tuh rosak. then, respon yg diterima ialah seperti berikut :

"eh, elok je sebelum nih...ayah ko ikat bebola dlm tangki tuh ketat sangat kot..."

"huhhh...ikat???" (x boleh bayangkan bebola pelampung tuh kena ikat mcm mane)

"abes tuh, mcm mane nak repair?"

"bangcik dulu belajar K.H mcm mane nk repair flush tuh?"

haaaaa...tiba kat soalan tuh yg buat saya rasa tercabar...belajar K.H mmg r belajar. tp mane la ada amalinya. takat teori dlm buku ja. nak bayangkan rupa flush dari dalam pun x boleh. plus, benda yg dh dipelajari 5/6 tahun yg lepas...mane r nk ingat. lg satu, mungkin sbb belajar demi exam kot...tuh yg x berkat kot....hohohoho...apa2 pun, lepas je tamat sesi perbualan di dapur tuh, saya p la jenguk flush kat jamban tu sebelum nk p mandi. first time kot saya bukak penutup flush tu utk tgk rupa dalam flush tuh....agak takut gak sebenarnya...kot-kot baru bukak, tetiba keluar lipas ke...hailaaaaaaa....saya siap amik kerusi study dalam bilik adik saya utk dibawa masuk ke dalam jamban utk tgk natang tuh....oooooo...baru saya tahu rupa sebenar flush tu. dan baru pertama kali gak saya tgk cara flush tu berfungsi. dapat la jugak tgk air dari tangki, mengalir masuk ke dalam flush tuh...teruja betol! so,explore dlm 15 minit, akhirnya, saya berjaya merepair flush tersebut. sumpah bangga! hahahahahaha...ini bermakna, saya pun ada kemahiran utk hidup laaaa...saya teringat kata-kata rumate saya yg JUJUR:

pada suatu hari, di bilik E-426, satu isu dibincangkan....tiba-tiba...

"hg x layak lg nk kawen tau x?"

"asal lak???"

"hg x de kemahiran...kalo paip sinki tersumbat, hg tau ke nak buat cmne?"

"panggil je la plumber...."

(lebih kurang cmtuh r ringkasan perbualan kami) 

x pe r...sinki rumah saya x tersumbat lg...kalo dh tersumbat nanti saya try repair pulak. teeeeeeheeeee. ini dh cukup kot nk buktikan kat dia bahawasanya saya sebenarnya berkemahiran. cuma x diberi peluang ja nk try. disebabkan keadaan ayah saya yg tidak mengizinkan beliau utk bnyk bergerak bebas, maka tugas utk ke pasar mencari barang dan bahan ter"bagi" kat saya. sbb apa??? sbb saya anak mithali r....kah3....(perasan sekejap)

oleh itu, saya belajar bnyk perkara dlm 3 hari bercuti nih. banyak sgt sampai x tertulis kat blog nih....berbaloi r gak kalo nk dibandingkan dgn perasaan siap esaimen sebelum raya tuh. esok, saya nk post something special utk my beloved kak long yg x beraya kat sini. sbb esok kena solat raya, maka saya nk tidor. 

wassalam.

p/s : first time beraya kat rumah. sumpah x best!

     : selamat hari raya aidilfitri semua! mesej2 anda akan dibalas esok...=D 

Selesai!

Bismillah.

Alhamdulillah. berjaya gak menamatkan fasa pertama ramadhan. mula2 berpuasa, mmg meletihkan. bahana x biasa berpuasa sunat gamaknya. tinggal lg dua minggu utk berada dlm bulan nih. dua minggu lg utk berterawih, dua minggu lg utk bersahur dan berbuka. aktiviti yg x dak dlm bulan2 lain.

*************************************************************

akhirnya, esaimen pertama utk subjek Murid dan Alam Belajar berjaya disiapkan dan dihantar sekitar jam 5.30 ptg td...mujur pensyarah kami masih setia menunggu kumpulan saya yg merupakan kumpulan terakhir menghantar tugasan tersebut. agak malu apabila disindir oleh beliau. namun, disebabkan mmg salah kami, terpaksa jua ditelan walaupun pahit. 

disebabkan esaimen nih r saya dan rumate x tido malam td....kami berdua hanya tido lepas sahur dalam pukul 5 pagi...ade r dlm 3 jam ja tidoq....alhamdulillah. x dak masalah dalam kelas. masih boleh bertahan. yg syoknya,walaupun x tido malam, kerja masih x siap gak akibat ada masalah teknikal dan kesilapan demi kesilapan yg dilakukan dlm pelaksanaan tugasan nih. so, kena r edit balik apa yg patut, tambah apa yg x dak. kegigihan kumpulan saya amat2 la terserlah apabila saya dan helmi langsung x balik ke bilik samapi pukul 4.30 petang. solat jumaat direct drpd kelas. x sempat nk balik bilik. laptop sume tinggal kat kelas.  mujur ada atiq "si mak guard" yg tolong menjaga brg2 kami. tekanan semakin memuncak apabila jam semakin hampir ke angka 5 petang (due date hantar tugasan). waktu tuh baru siap print. x siap binding lg. koperasi dh tutup. so, kena keluar mencari kedai buku berhampiran. tu sbbnya esaimen kumpulan  saya agak lewat dihantar kpd pensyarah. 

walaubagaimanapun, sejujurnya saya amat2 berpuas hati dengan kualiti kerja yg dipamerkan oleh teammate saya. haffis, helmi dan atiq. kesilapan tetap berlaku. tp bila saya teliti hasil kerja mereka, ada unsur kekemasan yg menjadi penyelamat kepada kelompangan yg wujud dlm hasil penulisan kami. kecekangan helmi dalam mengedit dan menyusun atur esaimen tuh mmg saya respek r. hebat! kalau saya yg buat bnda2 tuh last minit, mau sakit jiwa pastuh...x boleh tahan laaa....agak buta IT sedikit. =D

hurmmmmmm, sejujurnya juga, saya sebenarnya pun x faham apa yg saya tulis dlm esaimen tuh. cuma, dh bila teammate sendiri tanya nak buat mcm mana dgn tugasan tu, saya kena r gak berpura-pura tahu dan faham semuanya sbb saya x nak mereka down atau lemah smgt. oleh sbb itu, saya hanya mereka-reka fakta dan kesemuanya itu adalah auta belaka. maaf! mesti korang semua ingat saya tahu apa yg saya buat kan???? haaaaaaaaa....semua itu hanya lakonan semata-mata. saya pun hanya buat apa yg saya rasa betul ja...ikut kepala sendiri lebih baik drpd ikut kepala org laen yg belum tentu betul. kalau salah x dak r rase nyesal sgt sbb dh taw mmg salah sendiri. kalau betul, kira saya mmg genius r. boleh ganti albert einstein kot. hohohoho....esaimen nih r yg saya rasa cukup menyeksakan batin dan jiwa. punya r susah nk paham soalannya. bila dh siap hantar, pergghhhhhh....teramat la lega. cuma petang td, bila dah siap hantar semua, saya rasa mcm nk pitam. penat! mungkin sbb x cukup tido malam td. dan diikuti pula dgn idea helmi utk balik ke rumahnya utk berbuka puasa dan bercuti hujung minggu. kami berdua balik alor star naek motor! terbaek! hujan di  tengah jalan. sampai rumah dia on time nak berbuka. lg syok bila saya dpt taw yg malam nih ada gathering family dia utk berbuka....sumpah rasa mcm nak lari balik maktab ja td. rasa nak maki muhammad hilmi pun ada. segan nk mampos. orang nk dok bermesra dgn sanak-saudara, saya lak dok mencapap kat sini...hailaaaaaaaa....dh rase mcm anak harimau dok dlm kandang kambing.  dan akhirnya, skang nih saya berada dlm bilik helmi. letih gilaaaa....

taufiqdesa berkata : jutaan terima kasih kpd teammate esaimen saya. anda HEBAT!

: kekenyangan melampau. tgh dok pikir menu sahur esok di rumah ini....hehehehehe....

tersentap!

Bismillah.

Semalam, lepas solat tarawih saya sempat berbual-bual kosong dgn seorang sahabat di dalam surau,,,sembang punya sembang, tup-tup dia kata cmnih,,,

"weyh Taufiq, nanti kau ada bg tazkirah kan?"

haaaaa....rasa nk gugur jantung dari tangkainya bila dgr kata2 beliau...

"ishhh,,,x dak r...mane ada nama aku dlm senarai org yg bg tazkirah tuh..."

saya punye r yakin waktu ckp tu sbb mmg betul saya pernah teliti dr A sampai Z nama2 imam, tok bilal dan pentazkirah...mmg betul nama saya x tersenarai...gila apa...budak BM nk bg tazkirah dkt org ramai...ingat budak pengajian agama kat maktab nih dah pupus ape...haishhhh...

"betul...aku tgk ada nama kau,,,Taufiq BM...kan?"

mmg betul2 masa tuh rase jantung nih dh berhenti berdegup...

"x kan r...kan yg bg tazkirah tu sume budak2 agama..."

"betul...sbb kau kan pernah masuk pidato...boleh r bg tazkirah..."

mak aih....senangnya jawapan beliau...ingat pidato tuh sama mcm bg tazkirah kat surau ke??? aduhaiii,,,nih yg rase mandi x basah, tidoq x lena, makan x kenyang nih...x pa...dia silap tgk tuh...(nak sedapkan hati time tuh)

pastuh saya dgn rumate saya pun, dgn penuh rase yakin dan keterujaan bahawa sahabat saya tuh silap tgk senarai nama, kami p r tgk kat papan kenyataan surau. senarai nama imam, bilal dan pentazkirah...

dup...dup....dup....

haaaaaaa.....mmg TIADA! SAH DIA SILAP TGK....punya r lega waktu tuh,,,,rupa2 nya dia bergurau ja...

tiba-tiba, mata nih ternampak lak satu lg senarai nama kat papan kenyataan sebelah.mungkin sbb x muat kot nk lekat sekali menyebabkan "ia" ditampal berasingan....

JADUAL PENTAZKIRAH SEBELUM BERBUKA PUASA DAN SELEPAS SUBUH.

-- ramadhan / -- Ogos 2011 : Taufiq Desa

mak aihhhh...mmg rase muka time tuh dh pucat lesi...mcm baru nampak kuntilanak keluar dr toilet...mmg betul r kawan saya tuh x tipu....arghhhhhh...menyesalnya p baca senarai nama kat situ...kalo x terbaca, mesti x kan taw ada nama dlm tuh so bila x taw, kompem x yah bg tazkirah....hahahahahaa...(niat jahat)

yg x puas hatinya, ada ke patut buh nama saya tanpa tanya saya free ke waktu tu, boleh ke nk bg tazkirah kat jemaah surau dan yg sama waktu dgnnya. nih maen letak ja nama saya....haishhh...cer r tanya dulu..x pun paling cikai, bg taw siap2 sebelum puasa....at least sempat r gak nk prepare kan mental dan fizikal nih....teeeeeeheeeeeeee....=D

oleh itu, saya menyeru kepada my beloved KAK LONG yang terbaca post nih, tolong r bg idea utk tajuk tazkirah tuh...walaupun hanya setakat 10-15 minit ja, tp kalau x dak idea, seminit pun saya x boleh nk bercakap...tolong bangcik ye kak long,,,,hehehehehe.....

konklusinya, tolong r bgtaw tuan punya nama sebelum buat apa2 tindakan...

sekian.

taufiqdesa berkata : kadang2, lebih baik kalau kita tak tahu sesuatu perkara drpd bila kita dapat taw, kita sendiri yg terasa dan sakit hati... menyesal dapat taw...hurmmmm....

: kawan, tolong bersyukur dgn apa yg anda miliki sekarang nih.