text from my junior

Dengan nama Ar-Rahman Ar-Rahim.

one day, all of us will get busy,
with our lives,
long working hours,
study life,
lots of meeting,
and rare calls
but less frens,
no sms, no more late night chating,
won't having time for ourselves...
at such a day,
you will look outside your window
and see the good old memories
flash you by
and you will get a smile with tears in your eyes
and you will turn back to your work
thinking i wish i could go back to the past time...

this msg is 2 all who helped 2 create such memories...thanks a lot...;)

credit to: nik syazne b. nik ezanee

p/s: hargailah masa yg ada dan insan2 yg berada di sekeliling kita...

anak dara

Dengan nama ar-rahman ar-rahim
hari ini hari isnin. dua hari saya sudah berhenti kerja. rindu. rindu utk menekan angka2 di keyboard komputer, rindu utk membuka drawer, rindu utk mdgr bunyi scan, rindu utk bersembang dgn kawan2, rindu semuanya.
so, apabila dh kembali jd penganggur, terpaksa la duduk di rumah 24 jam. maka dgn itu, secara rasminya saya akan melakukan kerja2 yg sepatutnya dilakukan oleh anak-anak dara yg masih dara. kih3....almaklumlah, anak dara kat rumah ni sorang je...tuh pun x dak kat rumah...anak laki sulung lak, keje praktikal,,,pagi kuar p keje, balik kerja petang dkt senja...so, anak laki kedua nih la yg kene jd anak dara...nk harapkan anak laki last, hurmmmm,,,,kim salam aje r...mmg x leh pakai....takat tanam pokok kat dlm pasu blkng umah boleh r...so, lps saya bangun pagi, kene basuh baju, jemur baju, sapu halaman rumah, pergi pasar, angkat kain jemuran, lipat kain, kemas rumah dll...wowwww...hebat kan??? kan??? kalau mcm nih, saye boleh apply jd suri rumah lps kawen nanti sbb saya lg pro bab2 keje rumah nih dr bakal bini saya...kah3....
bila dah berenti kerja nih, mula r dtg demam pelik2...cthnya demam tgk bende2 dlm hardisk...mmg best kalau dpt duduk dpn laptop 24 jam...lg best drpd on9 kat fb...bukan dpt ape pun...hehehhehehee...skang nih saya tgh layan citer omputeh yg skang dok tayang kat tv 3 setiap hari isnin jam 9 malam...No Ordinary Family...kalau mlm nih baru nk tayang episod 4, saya dh nk khatam tgk ctr tuh...haaa...nk tgk??? boley amik kat saya nanti,,,,satu episod 2 hengget...hehehehhee...
mlm semalam x dpt tgk bola...ade kuliah maal hirah kat masjid daerah manjung sampai pukul 9.45...balik umah dah abes lawan pun...hurmmmm, bnyk bende yg dibicarakan oleh ustaz tersebut dlm kuliahnya mcm sikap manusia skang yg teramat-amat sayangkan harta benda...x mcm zaman nabi waktu berhijrah dulu...semua sayangkan saudara sendiri lebih drpd diri sendiri...itu yg x ade pada umat Muhammad skang...so, saya amat tertarik pd kenyataan beliau itu dan masih terfikir apa nk buat dgn duit simpanan yg bnyk di bank (kalau sape2 yg ade la..)tp ajal akan menjemput kita pd esok hari....x berguna kan duit yg bnyk disimpan dlm bank.... mana kebenaran kata2, "menabunglah utk masa dpn anda" yg sering diwarwarkan oleh bank-bank di seluruh dunia????? kalau mati nanti, x sempat nk gunakan duit yg ditabung itu, kan ke sia-sia je....tp itu larh yg paling payah kita nk kikis...sikap sayang duit dan harta benda....

p/s: ustaz tuh ckp: Rasulullah bersabda, "barang siapa yg pernah berjumpa dgn aku dlm keadaan rukyah (yakni slps kewafatan baginda mcm dlm mimpi), maka wajib ke atasnya syafaat dari ku di akhirat kelak..."
alangkah seronoknya kalau dpt jumpa baginda walaupun hanya sesaat ketika dlm mimpi...

bad stories...

Dengan nama ar-rahman ar-rahim.
ok. title entry kali nih sume pasal bad stories yg berlaku dlm masa satu hari. lebih spesifik, semalam (khamis, 23 disember 2010). kalau diperhatikan word 'stories' tuh dlm kategori plural. maksudnya, bukan satu kisah buruk, tp dua..(x silap perkiraan saya...)
sebenarnya, kisah2 buruk nih bukan terjadi atas diri saya, tp berlaku pd org2 yg hampir dgn saya. pertama sekali, mengenai kputusan pmr. hurmmmm, betul kata org2 pandai, manusia hanya mampu merancang/berusaha, selebihnya Allah yg menentukan. pmr kali ini tidak melibatkan adik beradik saya sbb semuanya dh besar2,,,yg last pun dh masuk maktab gak. cume kali nih, yg amik pmr ialah sepupu sepapat saya. mereka nih pun pandai gak. sorang sekolah sbp (sekolah datuk abdul razak@sdar) kat seremban dan seorang lg sekolah harian biasa tp kelas first. maka dgn itu, apabila dh sekolah sbp, kelas pertama kat sekolah harian, tidak mustahil, dan sebenarnya x payah pun bg mereka nih nak score stret a's dlm pmr. dan kalau x dpt stret a mmg pelik dan ajaib sgt2....tp nk dijadikan cerita, Allah menangguhkan dahulu kejayaan mereka pd hari semalam. kedua-dua mereka x dpt stret a dan lebih mengecewakan sepupu saya yg sekolah sbp tuh hanya mampu dpt 4 a dan 4 b! sejujurnya, kalau budak sbp dapat 4a4b ia amat2 memalukan. hurmmmm, x pe r...bukan rezeki korang.
kisah kedua pulak, smlam di tempat kerja. saya x bukak kaunter bayaran. hanya menjaga kaunter free gift di laluan masuk. agak bosan sebenarnya kerja smlm. tp, ada kisah yg berlaku setelah tamat waktu perniagaan. sewaktu semua pekerja sdg mengemas brg2, kira duit kaunter masing2, tiba2 suasana jd kecoh apabila ade super senior cashier bgtaw kpd super senior cashier yg laen bahawa ada cashier yg "shot" 100 hengget!!! gila! sbb nilai shot tuh yg paling tinggi dlm sejarah cashier2 di situ...cashier junior pun x de lg yg shot sbnyk tuh.. dan yg lebih x best, cashier tersebut adalah kak marisah. senior cashier yg mmg rapat dan kamceng dgn saya. saya yg tgh kemas dan kutip bakul waktu tuh agak terkejut dgn citer tuh. maka, super senior pun berkumpul kat kaunter kak marisah dan semua mengira semula wang di kaunter dia. kak marisah pulak, mukanya kelihatan pucat. dah r kulitnya mmg putih, tetiba jd lg putih. mmg mcm pontianak yg dahagakan darah. malangnya, hasil kiraan mereka masih lg sama dan tiada perubahan. tetap shot 100. kak marisah sedih dan x bnyk bercakap. sebenarnya, kak marisah bukan berasal dr family yg senang ataupun sederhana. family dia boleh dikategorikan sbg family yg susah. mak dia dh meninggal 2 tahun lps sbb kanser paru2. dia dh berumur 25 tahun dan masih x kawen sbb nak jaga adik2 dia yg masih bersekolah.(mmg kakak yg baek). sdgkan kakak2 dia dah kawen dan duduk di tempat laen. dia bekerja utk menyara kehidupan keluarga dia, nak biaya persekolahan adik2 dia dan sbgnya.asal waktu rehat petang, dia mesti balik umah utk masak makan malam utk family dia sbb hanya dia satu2 nya anak pompuan dlm family dia yg x kawen lg.  ayah dia lak kerja kampung. kdg2 kerja, kdg2 x kerja dan ayah dia bukanlah seorang ayah yg baek dan bertanggungjawab (based on ape yg dia cerita kpd saya). dan terkini, last week, kak marisah didapati menghidapi penyakit leukemia. sbb tuh muka dia selalu pucat, x bermaya dan kdg2 hampir2 pengsan waktu kerja. tp ayah dia x percaya semua tuh. ayah dia kata, semuanya sbb kak marisah kurang makan. mmg sedih bila dgr citer dia. ditambah lak, smalam dia shot 100. bg dia, nilai 100 ringgit tuh teramat-amatlah bnyk dan bernilai sbb mcm2 benda dia boleh buat dgn menggunakan duit tuh. x mcm org laen. 100 tuh mcm 10 hengget je. kejap boleh abes. beli topup seratus r...shopping r..beli boot bola r...beli novel...ape2 lg r.. bila dia cerita kat saya sambil menangis, dia kata, dia kerja bukan utk cari duit utk kegunaan diri sendiri, tp untuk biayai perbelanjaan sekolah adik2 dia. nak bayar yuran, beli buku2, alat tulis pun x cukup dgn gaji dia sebelum nih sehinggakan dia terpaksa pinjam duit kawan dia dulu dan skang, gaji dia bulan nih akan di potong 100.pagi td pulak, ade customer yg bayar kat kaunter dia smlm tuntut barang yg tiada dlm palstik dia. dlm resit ade. tp dlm plastik dia x dek. rupe2 nyer, setelah diperhatikan peristiwa smlm mgunakan cctv, ade customer laen yg terambil brg customer tuh dan nilai brg tersebut dekat 20 ringgit. so, orang atasan ckp, nilai ganti rugi kpd customer yg tuntut brg tuh akan diptong drpd gaji kak marisah.....ishhhh. mmg kesian..boleh buat cerekarama rasenye....so, jumlah gaji yg akan dipotong ialah 120 ringgit. lg r susah idop dia. sekolah lak dh nak bukak next week dan dia mmg perlukan duit. dan tiba2, kejadian nih terjadi atas diri dia. waktu dia cerita semuanya kat saya td, dia menangis. saya x reti nak pujuk org yg tgh nangis dan saya x tahu apa nk buat. lagi-lagi pompuan. lg x taw. haishhhh...ikutkan hati, mmg nak tolong dia. tp tengoklah dulu cmne...
semoga Allah menguatkan hati dan iman kak marisah...
Amin ya rabb...

p/s: mulakan setiap pekerjaan kita dgn bismillah...
     : jgn membazir. ingatlah org yg lg susah dr kita...

Rutin harian

Dengan nama ar-rahman ar-rahim
Sape kate org yg jage kaunter kedai x de perubahan berat badan??? heyyy,,,jage kaunter pun boleh slim kot..x yah nk p slim world..hehehehe....
ok. hari2 saya akan melalui rutin yg sama dan saya kira ia akan berubah dlm tempoh 3 hari ini dan akan berakhir pd minggu depan(abes cuti dah...)
so, dekat 4 minggu bercuti, senarai rutinnya ialah:
-bangun pagi
- breakfast
-baru mandi pagi...hehehehe
-pergi pasar
-jemur baju
-baca paper dan tgk tv
-on9 dan tidor
-lunch
-tidor kembali
-tgk tv
- p kerja slps abesnya upin dan ipin
-balik kerja dlm kul 11 mlm
-makan malam
-mandi malam
-tgk tv
-on9 seketika dan tido lagi....

huhhhhh...walaupun rutin yg sama dan berulang-ulang dan jarang berubah, tp saya suka dgn rutin ini...hehehehe...

p/s: seluar saya yg dibeli  sewaktu tingkatan 4 masih lg muat utk dipakai...berat badan terkawal...;)
    : semoga berjaya kpd adik2 junior di semesti dan sepupu sepapat yg akan mgambil result pmr arinih...

I'm tired!

Dengan nama ar-rahman ar-rahim.
One word to describe my work tonight. TIRED! bayangkan kaunter yg dibuka pd jam 6.15 petang sehingga ditutup pada 10.20 malam telah menerima bayaran drpd pelanggan sebanyak 127 orang!!! dan jumlah wang yg dibayar di kaunter saya dlm tempoh masa lebey kurang 4 jam tuh adalah sbnyk rm12,344.60...gila bnyk...mujur gak td sempat gak tutup kaunter seketika utk bermaghrib. tuh pun dh terlajak ke pukul 8...selamat isyak masuk lambat. haishhh...cobaannn....tp yg saya pelik, asal masuk waktu maghrib je, mesti ramai pelanggan yg dtg ke tmpt saya bekerja. pelik. bukan sehari dua. tp selama saya bekerja kat situ, waktu maghrib r waktu yg paling sesak dgn org ramai. x kira cina india, melayu islam pun ade. x solat ke??? kalau perempuan leh kompromi lg...yg laki, x kan uzur gak kot???? isshhhh...pelik. nak kata solat awal, x kan solat sebelum azan...maghrib dh r kejap je waktunya...inilah umat akhir zaman...dh x kisah pasal solat. jgn disangka yg bertudung itu solat dan yg x bertudung itu x solat. hari ini, semua dh terbalik.
hurmmmm,bila dicerita kpd ibu saya, rupe2 nye smalam ialah hari penjawat awam menerima gaji smpena perayaan krismas. patut r setiap customer kalau beli barang mcm stok utk sebulan...baru dpt gaji...kesan ke atas diri ini, saya x dpt duduk atas kerusi walau sesaat pun sbb customer dh siap beratur pnjg... penat berdiri. dh r tuh, tukang pembungkus pun saya jugak. mmg jd sotong r malam td...abis bercampur brg2 dlm satu plastik.itu lah plastik ikan, itu r ayam, itu r biskut, itu lah air minuman. dh pening. x larat nk pikir. so, itu r yg terjadi td.nak kira duit pun dh rase malas. duit pulak jgn citer r, mcm2 jenis duit ade...yg berlipat-lipat mcm baru lepas buat origami, ade yg mcm baru kuar dr mesin basuh, mcm baru digali kuar drpd peti harta karun pun ade gak sbb kaler dh warna coklat tanah dan lembik, dan yg paling saya suka ialah duit yg baru kuar dari mesin atm sbb duitnya keras dan masih lg dlm keadaan sempurna. alhamdulillah, x de shot ari nih. balance. ~lega~
petang td, waktu solat zohor terdengar bunyi motor posmen. dan secara tiba2, dia berhenti dpn umah dan saya dgr bunyi surat dimasukkan ke dlm peti. yesss! ada surat...(bisik hati)..sah x khusyuk solat zohor td... abes solat, ibu saya kata surat dr maktab...akhirnya, sampai gak kat umah. ingat x sampai. hahahahaaa...cik salju putih,mr.a.d.i.k dgn itu, saya x jd r nak bakar pejabat pos manjung ye...mcm taw-taw je yg saya bengkek dgn mereka. hehehehee...tp yg x best bila baca surat tuh, kursus: pengajian melayu, pendidikan jasmani dan pengajian sosial. ok. PJ. kenapa mesti ade lg???? arghhhhhh...x sukaa! ingat dah pupus bila masuk degree nih. rupenya, hujan yg kusangka sampai ke malam, rupa2 nye panas di waktu petang...haiyaaaaa....nampaknya, ade lg r ujian kecergasan,,,ade lg larian 2.4km, ade lg amali yg ntah ape2... adoyaiiii....menyampahnyer....saya bukan atlet, dan sbb itu saya x suka pj sbb saya x reti bersukan...takat main teng2, galah panjang, lari dlm guni, batu seremban, congkak, polis entry, pondok2 tuh boleh r gak...ini, kalau di suruh lompat tinggi ke, lompat bergalah, lompat jauh,hurmmmm, alamatnye lompat longkang je r....getik betol! haishhhh...

p/s: soalan cepu tembaga...td, ade customer cina beli daging babi dlm tin. dan saya pegang tin tuh dan masukkannya ke dalam plastik menggunakan plastik kecik. kalau saya x cover tgn saya dgn plastik kecik, apakah hukumnya??? adakah perlu disertu tangan ini???? haaaa....jawab kalau genius cm saya....xD

Lumrah

Dengan nama Ar-Rahman Ar-Rahim

Dua minggu dari sekarang saya akan kembali ke maktab,,,aiiiyaaaaa,,,malasssss nak balik...tuh r yg akan jadi bila dah lama duduk kat rumah. apabila dikelilingi dengan pelbagai kemudahan seperti tv, makanan free, mesin basuh free, semua free....kan dah malas nk kembali kpd kehidupan asrama yg membazirkan tenaga rakyat malaysia yg berharga seperti saya???(ayat cikgu aya)
kawan2 yg laen dh dpt surat panggilan balik ke maktab, tp saya masih menunggu. petang td ade je posmen bg surat kat rumah dan saya punye r berharap yg teramat sgt agar ade surat dr maktab. bila cek dlm peti surat mmg ada bnyk surat yg bersaiz A4 dan surat saiz biasa. cek nama penerima, semua nama ayah dan ibu saya. nama saya, tiada. arghhh. kecewa! x pe...posmen manjung slow sikit mcm siput babi...esok mesti dapat.(mengharap). kalau x dpt gak, mmg pejabat pos manjung patut kena tutup buat selama-lamanya dan x payah guna pejabat pos pasnih. guna email lg senang dan cepat. huhhh...
arghhh,,,malas betul nak balik... skang nih, dh x lena tido petang apabila memikirkan isu nk balik maktab,,,(pelik gak sbb bende cmnih pun leh jd isu...)nak kena kemas barang balik semula, kemas bilik....hurmmmmm..semoga saya mendapat kekuatan untuk kembali belajar di sana.

p/s: bnyk lg program kat tv yg masih hangat dipertontonkan terutamanya pd waktu malam...CSI, NCIS, criminal minds dll...

Pengalaman baru

Dengan nama ar-rahman ar-rahim
hari ini tetap bekerja. off day saya hanya pd hari isnin. dan hari ini saya tak buka kaunter dan juga bukan packing barang customer. hari ini tugas saya ialah menjaga kaunter free gift dan tempat simpan barang customer...nahhh...1+1=2...dua kerja satu tempat...tu r tempat simpan helmet, barang2 larangan dibawa masuk dan situ la jugak tmpt nak tuntut free gift bila beli barang..
nih r first time dlm tempoh dua minggu kerja nih jaga kaunter tuh...kerja x bnyk dan langsung x memenatkan..cuma satu...BOSAN.... dah r kene jaga kaunter tuh sorang2....x de bende nak buat sbb kalau ada customer dtg baru r ade pergerakan dan perbualan...kalau x de customer yg dtg, jd r cm tunggul kayu kat situ....hailaaaaa....saya hanya menganggap hari ini adalah hari utk mengambil pengalaman baru menjaga kaunter tuh...sebelum nih xpnh buat...hanya dgr citer dr senior2 laen yg jaga kaunter free gift nih mmg rileks...tp rileks sgt2 smpai bosan...x taw nak buat ape...nak makan minum x boleh...nk sms lg r x boleh...nak membaca paper pun x boleh...hanya boleh melihat dan mencuri dgr perbualan customer yg lalu lalang....itu je....patut r bosan....dan saya baru mengalaminya td...mmg bosan tahap gaban!
pastuh, ade lak nenek tua cina nih dtg nak tuntut free gift...dia beli biskut jacobs dlm tin dan spatutnya ade r free gift seperti yg terpampang kat tin tuh...tp tin tuh stok lama dan free gift tuh pun dh lame abes...saya pun kata r kat nenek tua tuh yg stok dh x ade...yg nenek tuh pulak degil nak mampos...x paham-paham bahasa melayu....dia nak jugak free gift...dia kata dia nak mangkuk yg cantik (free gift utk barang laen) kalau free gift dia dh x de,,,gila punye nenek..(bisik hatiku)...pastuh, dia suh saya panggil senior saya...saya pun panggil la...dan mmg malang utk senior saya bila dia pun turut dimarah oleh nenek tua cina tersebut...mmg x sedar diri punye warga emas...kalau aku jerkah, silap2 masuk kubur terus kene heart attack...ckp elok2 x boleh ke??? eiiiiiiii...geram btol...dan mujur senior saya tuh penyabor...dia pun dgn senyuman yg x manis p ambil sebungkus nescafe kecik (free gift laen) dan bg kat nenek tuh utk memuaskan hati dia...maka nenek tuh pun tersenyum kegembiraan seperti kanak2 yg dpt permainan baru....
kalau semua customer cmnih, leh bankrupt semua market...

p/s: manusia itu ada pelbagai ragam.